Spaghetti en Samsonite
De pasta is nog niet gaar. En toch is het al over half elf. Had honger toen ik van werk thuis kwam en heb met een net iets te grote kom soep de honger gestild. Met alle gevolgen vandien voor de eetlust. En dus is het maar een avondmaal op zijn zuiders - zoals de oma het nog steeds doet - geworden. Met als verschil de zwoele warmte die je zou noodzaken om buiten te zitten. Het licht geruis van het heen en weer geflaneer op de lokale main street, gecontrasteerd met de luidkeelse uitbundigheid waarmee mijn opa de laatste roddels weet te verkondigen. Maar ook met als verschil de nacht met een zorgeloze zwarte hemel waar sterren zich wél nog thuis voelen. Waar dromen zich nog thuis voelen. En waar fladderende vuurvliegjes en tsjirpende krekels telkens weer zorgen voor een spektakel van licht en geluid. Geen dons om 's nachts onder te slapen dus. Geen paraplu om op straat te komen. Maar het verschil ligt waarschijnlijk in nog veel meer, met op kop de mentaliteit van het zorgeloos levensgenieten.
Boven staat de kleine Samsonite al klaar. Een puzzel van t-shirts, shorts, jeans, ondergoed en toiletgerief ligt uitgestald op het bed. De keuze van de schoenen nog. Ach ja, teenslippers zullen wel volstaan. En over truien spreken we helemaal al niet. Heb net op één of andere weer-site gezien dat het op bestemming momenteel 41 graden is. En ook al is dat cijfer misschien niet helemaal betrouwbaar, zal de werkelijke temperatuur zeker geen 10 graden lager liggen.
Alleen het vakantiegevoel is er nog niet helemaal. Maar ik ben een last-minute mens, dus maak ik me wat dat betreft allerminst zorgen. Dat komt dus wel, desnoods pas als ik de heilige vakantiegrond zal betreden en uitvoerig zal kussen. En ook al zal deze trip een eerder korte rush zijn, ook al zal het meer weg hebben dan een snelle kick, het zal de moeite waard zijn. De kick zal nog lang blijven nasidderen. Daar ben ik nu al zeker van. Maar kwestie toch maar het zekere voor het onzekere te nemen, zal deze dag straks worden afgesloten met een uitvoerige en goed gearticuleerde versie van het Wees Gegroet.
Maar dat is voor straks. Tijd om te eten. De pasta moet dringend worden afgegoten. Buon appetito.
Boven staat de kleine Samsonite al klaar. Een puzzel van t-shirts, shorts, jeans, ondergoed en toiletgerief ligt uitgestald op het bed. De keuze van de schoenen nog. Ach ja, teenslippers zullen wel volstaan. En over truien spreken we helemaal al niet. Heb net op één of andere weer-site gezien dat het op bestemming momenteel 41 graden is. En ook al is dat cijfer misschien niet helemaal betrouwbaar, zal de werkelijke temperatuur zeker geen 10 graden lager liggen.
Alleen het vakantiegevoel is er nog niet helemaal. Maar ik ben een last-minute mens, dus maak ik me wat dat betreft allerminst zorgen. Dat komt dus wel, desnoods pas als ik de heilige vakantiegrond zal betreden en uitvoerig zal kussen. En ook al zal deze trip een eerder korte rush zijn, ook al zal het meer weg hebben dan een snelle kick, het zal de moeite waard zijn. De kick zal nog lang blijven nasidderen. Daar ben ik nu al zeker van. Maar kwestie toch maar het zekere voor het onzekere te nemen, zal deze dag straks worden afgesloten met een uitvoerige en goed gearticuleerde versie van het Wees Gegroet.
Maar dat is voor straks. Tijd om te eten. De pasta moet dringend worden afgegoten. Buon appetito.
No comments:
Post a Comment